Čestitka

cestitka2014.jpg

Upis korisnika(login)

 

Libero Hosting web VPS www.liberohosting.com

Hrvatski Pravoslavac Korice

Prodaja kuće u Murteru

www.udbina.com

 

Križ Hrvatske Pravoslavne Crkve

Brojač Posjeta

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDanas297
mod_vvisit_counterJučer863
mod_vvisit_counterOvaj Tjedan3275
mod_vvisit_counterProšli Tjedan5139
mod_vvisit_counterOvaj Mjesec9883
mod_vvisit_counterProšli Mjesec25714
mod_vvisit_counterUkupno2465393

Trenutno na stranici: 8
0 198.143.37.4
,
0

Pristupnica

Pristupnica

                             SvMihovil    Isus     Bogorodica
Mali pojmovnik srbijatrije - Srpska pravoslavna crkva PDF Ispis E-mail
Ocjena: / 2
LošeOdlično 
HPZ - Aktualnosti
Urednik Administrator   
Srijeda, 07 Ožujak 2012 20:01

PRENOSIMO.....

S razlogom dakako. Više detalja u izvornom tekstu. Svakako ne propustite ovaj tekst, pa će te vidjeti da uz sva nastojanja srpskih nacionalista crkva im se ipak raspada i to točno onako kao su, svojevremeno, braća Tarabići prorokovali u svojim Kremanskim proročanstvima.

Vaš urednik

Mali pojmovnik srbijatrije

Srpska pravoslavna crkva

Veličina slova: Decrease font Enlarge font

Tokom ratova u bivšoj Jugoslaviji, Srpska pravoslavna crkva je imala izrazito negativnu ulogu. Njeni predstavnici su podržavali srpske vojne i paravojne formacije i blagosiljali Radovana Karadžića, Ratka Mladića, Arkana i ostale. SPC je odbacila gotovo sve ponuđene mirovne planove, uključujući Vensov plan, Vens-Ovenov plan, Plan Kontakt grupe i Dejtonski mirovni sporazum. Njeni najviši predstavnici su tada javno zagovarali nastavak rata i stvaranje Velike Srbije

Srpska pravoslavna crkva je najstarija i najuticajnija politička organizacija u Srba. Tokom istorije se skrivala iza različitih imena (Žička arhiepiskopija, Pećka patrijaršija, Karlovačka mitropolija), a danas je široj javnosti poznata po zloglasnoj kratici SPC. Svoj sadašnji naziv, Srpska pravoslavna crkva nosi od 1920. godine, kada je uspela da ostvari svoj velikosrpski san podvodeći pod svoju nadležnost sve pravoslavce sa prostora Jugoslavije, uključujući i one koji se nisu smatrali Srbima, poput Makedonaca.

Osnivačem crkve u Srba se, prilično pogrešno, smatra Sveti Sava. Uistinu, bar pet vekova pre njega se zbilo prvo masovno krštavanje Srba, u vreme cara Heraklija, početkom 7. veka. No, krajem 12. veka, Sava i otac mu Nemanja su započeli surove verske progone u Raškoj, koji su uključivali spaljivanja na lomači, žigosanja po licu, masovna iseljenja iz zemlje, oduzimanja imovine i druge stravične mere. One koji nisu hteli da se odreknu svoje vere i prihvate njihovu crkvenu organizaciju, Nemanja i sin mu Sava "s velikim beščašćem iz cele svoje zemlje izgonjahu." Dakle, Sava Nemanjić nije osnovao srpsku crkvu, već je samo iskorenio autohtone slovenske oblike hrišćanstva, i reformisao srpsku crkvu u “pravovernu” političku organizaciju pod kontrolom Carigrada. Otada je srpska crkva stavljena u službu vladarskog kulta dinastije Nemanjića, i gotovo sve vladare je proglašavala svecima, uključujući i kralja Milutina, koji je u narodu bio ozloglašen zbog nemoralnog života i zlostavljanja maloletne Simonide, ali je izdvajao za podizanje novih crkvi i manastira. U 14. veku, crkveni velikodostojnici su zdušno podržali imperijalne pretenzije kralja Dušana, očekujući da će im pripasti prihodi od novih grčkih parohija, zbog čega su stekli anatemu od matične grčke crkve.

Srpska crkva je svojim političkim delovanjem odgovorna za jednu od najvećih seoba u srpskoj istoriji, veliku seobu kosovskih Srba u Austriju. Naime, krajem 17. veka, pećki patrijarh Arsenije III Crnojević se angažovao u austro-turskom ratu na strani Austrije. Nakon poraza Austrije, on beži u inostranstvo. Iako Turska proglašava amnestiju, čelnici crkve nisu hteli ostati bez svoje pastve, pa pozivaju srpski narod da napusti svoja vekovna ognjišta na Kosovu, nakon čega osnivaju paralelnu crkvenu organizaciju na području Austrije, Karlovačku mitropoliju. Nekoliko decenija kasnije, pećki patrijarh Arsenije IV Jovanović ponavlja istu politiku sa istim ishodom. Usled iseljavanja pod vođstvom crkve, srpsko stanovništvo na Kosovu postaje manjinsko. Ali, zahvaljujući carskim privilegijama, karlovački mitropoliti su sve do 19. veka bili najznačajniji predstavnici srpskog naroda u Habzburškoj monarhiji. Paradoksalno, danas se crkva predstavlja kao glavna zaštitnica Srba na Kosovu.

Nakon stvaranja novovekovne Srbije, beogradska mitropolija se aktivno uključuje u borbu za "ujedinjenje srpstva", videvši u tome šansu za proširenje svoje teritorijalne nadležnosti. Stvaranjem Jugoslavije, sve pravoslavne crkve su sjedinjenje u novouspostavljenu Srpsku pravoslavnu crkvu. U razdoblju Kraljevine Jugoslavije SPC je podržavala režim i diktaturu kralja Aleksandra. Tokom Drugog svetskog rata, crkva je sarađivala sa četnicima Draže Mihailovića. Period SFRJ predstavlja redak period kada je srpska crkva bila isključivo verska institucija, bez političkog autoriteta, jer joj nove vlasti nisu bile naklonjene. Ubrzo nakon Titove smrti, SPC je započela huškačku kampanju o genocidu nad Srbima, manipulišući posmrtnim ostacima žrtava, ne pozivajući na pomirenje i praštanje, već na oružje. Krajem1980-ih, Srpska pravoslavna crkva je pružila bitnu podršku Miloševićevom usponu na vlast, podržavajući aktivnosti njegovog rukovodstva na ukidanju autonomije Vojvodine i Kosova.

Photo: Stock
Tokom ratova u bivšoj Jugoslaviji, Srpska pravoslavna crkva je imala izrazito negativnu ulogu. Njeni predstavnici su podržavali srpske vojne i paravojne formacije i blagosiljali Radovana Karadžića, Ratka Mladića, Arkana i ostale. SPC je odbacila gotovo sve ponuđene mirovne planove, uključujući Vensov plan, Vens-Ovenov plan, Plan Kontakt grupe i Dejtonski mirovni sporazum. Njeni najviši predstavnici su tada javno zagovarali nastavak rata i stvaranje Velike Srbije.

SPC danas pljuje po svemu što je drugo i drugačije, odnosno svemu što nije Srpska pravoslavna crkva. Njena mržnja je posebno uperena prema manjinama: verskim, etničkim i seksualnim. Predstavnici SPC, kao glavni nosioci anti-evropskog raspoloženja, u svojim nastupima redovno difamiraju civilno društvo, zapadnu kulturu, demokratiju, liberalizam, ljudska prava i srodne slobodarske pošasti. Jedina vizija srpske crkve je idealizovanje vizantijskog srednjevekovlja, kada su joj tekli med i mleko.

I pored svih kritika, SPC i dalje nastavlja ekstremno desničarskom linijom. Na Dan pobede nad fašizmom, 9. maja 2009. godine, SPC je u Sabornoj crkvi održala pomen saradnicima fašista, Milanu Nediću i Dimitriju Ljotiću. Leta 2011. SPC je promovisala knjigu ratnog zločinca Milana Lukića, osuđenog na doživotnu robiju zbog paljenja preko 100 Bošnjačkih žena i dece u Višegradu.

Nažalost, SPC je jedna od institucija kojoj se najviše veruje u Srbiji, što rečito govori ne samo o crkvi već i o onima koji joj veruju. Osim u Srbiji, SPC destabilišuće deluje i u drugim republikama bivše Jugoslavije, poput Crne Gore, Bosne i Hercegovine i Makedonije. Ima li nade da će se SPC ikada ikada odreći svesrpskih pretenzija i da će postati jednostavno Pravoslavna crkva u Srbiji?

Komentari (0)
Komentiraj
Vaši kontakt detalji:
Komentar:
[b] [i] [u] [url] [quote] [code] [img]   
:D:angry::angry-red::evil::idea::love::x:no-comments::ooo::pirate::?::(:sleep::););)):0
Security
Molim unesite anti-spam kod sa slike.
 
RocketTheme Joomla Templates
generic xenical 60 mg